تفسير : همه جا ناظر او است !
در آيات گذشته سخن از قرآن و موعظه الهى و هدايت و رحمتى كه در اين كتاب آسمانى است در ميان بود ، و در آيات مورد بحث به همين مناسبت از قوانين ساختگى و خرافى و احكام دروغين مشركان سخن مىگويد زيرا كسى كه ايمان به خدا دارد و مىداند همه مواهب و ارزاق از ناحيه او است بايد اين حقيقت را نيز بپذيرد كه بيان حكم اين مواهب و مجاز و غير مجاز آنها بدست پروردگار است و بدون اذن و فرمان او دخالت در اين كار ناروا است .
در نخستين آيه مورد بحث ، روى سخن را به پيامبر ص كرده ، مىفرمايد :
« به آنها بگو : چرا اين روزيهايى را كه خداوند براى شما نازل كرده است بعضى را حرام و بعضى را حلال قرار دادهايد » ؟ ! ( * ( قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّه لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْه حَراماً وَحَلالًا ) * ) .
و بر طبق سنن خرافى خود پاره اى از چهار پايان را تحت عنوان سائبه و بحيره و وصيله ( 1 ) و همچنين قسمتى از زراعت و محصول كشاورزى خود را تحريم نمودهايد و خود را از اين نعمتهاى پاك محروم ساخته ، به علاوه اين مربوط به شما نيست كه چه چيز حلال و چه چيز حرام بايد باشد ، اين تنها در اختيار فرمان پروردگار و خالق آنها است .
« بگو آيا خداوند به شما اجازه داده است چنين قوانينى را وضع كنيد ، يا بر خدا افترا مىبنديد » ( * ( قُلْ آللَّه أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّه تَفْتَرُونَ ) * ) .
هامش
( 1 ) بحيره حيوانى را مىگفتند كه چندين بار وضع حمل كرده بود و سائبه شترى بود كه ده يا دوازده بچه آورده بود و وصيله نيز به گوسفندى مىگفتند كه هفت بار فرزند آورده بود ( براى توضيح بيشتر به جلد پنجم صفحه 103 مراجعه فرمائيد ) .