و به معنى نفرين باشد يعنى خداوند دلهاى آنها را از حق منصرف كند ، ولى احتمال اول نزديكتر به نظر مىرسد .
[ سوره التوبة ‹ 9 › : آيات 128 تا 129 ]
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْه ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ‹ 128 › فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّه لا إِله إِلَّا هُوَ عَلَيْه تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ‹ 129 ›
ترجمه :
128 - رسولى از خود شما به سويتان آمد كه رنجهاى شما بر او سخت است ، و اصرار به هدايت شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است .
129 - اگر آنها روى ( از حق ) بگردانند ( نگران مباش ) بگو خداوند مرا كفايت مىكند هيچ معبودى جز او نيست ، بر او توكل كردم و او پروردگار عرش بزرگ است .
تفسير : آخرين آيات قرآن مجيد
آيات فوق كه به گفته بعضى از مفسران ، آخرين آياتى است كه بر پيامبر ص نازل شده است ، و با آن سوره برائت پايان مىپذيرد ، در واقع اشاره اى است به تمام مسائلى كه در اين سوره گذشت .
زيرا از يك سو به تمام مردم اعم از مؤمنان و كافران و منافقان گوشزد مىكند كه سختگيريهاى پيامبر و قرآن و خشونتهاى ظاهرى كه نمونه هايى از آن در اين سوره بيان شد ، همه به خاطر عشق و علاقه پيامبر ص به هدايت و تربيت و تكامل آنها است .
و از سوى ديگر به پيامبر ص نيز خبر مىدهد كه از سركشىها