مقابله با يك دشمن نيرومند در جنگ تبوك ) آن هم يك نوع محبت و لطف از ناحيه او است .
در اينكه رؤف و رحيم با هم چه تفاوتى دارد ، در ميان مفسران گفتگو است ولى به نظر مىرسد بهترين تفسير آن است كه رؤف اشاره به محبت و لطف مخصوص در مورد فرمانبرداران است ، در حالى كه رحيم اشاره به رحمت در مقابل گناهكاران مىباشد .
ولى نبايد فراموش كرد كه اين دو كلمه هنگامى كه از هم جدا شوند ، ممكن است در يك معنى استعمال شود اما به هنگامى كه همراه يكديگر ذكر شوند ، احيانا دو معنى متفاوت مىبخشند .
در آيه بعد كه آخرين آيه سوره است ، پيامبر ص را دلدارى مىدهد كه از سركشيها و عصيانهاى مردم ، دلسرد و نگران نشود ، مىگويد : « اگر آنها روى از حق بگردانند نگران نباش و بگو خداوند براى من كافى است » چرا كه او بر هر چيزى توانا است « ( * ( فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّه ) * ) .
« همان خداوندى كه هيچ معبودى جز او نيست » و بنا بر اين تنها پناهگاه او است ( * ( لا إِله إِلَّا هُوَ ) * ) .
آرى « من تنها بر چنين معبودى تكيه كردهام ، و به او دلبستهام و كارهايم را به او واگذاردهام ( عليه توكلت ) .
« و او پروردگار عرش بزرگ است » ( * ( وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ) * ) .
جايى كه عرش و عالم بالا و جهان ما وراء طبيعت با آن همه عظمتى كه دارد ، در قبضه قدرت او ، و تحت حمايت و كفالت او است ، چگونه مرا تنها مىگذارد و در برابر دشمن يارى نمىكند ؟ مگر قدرتى در برابر قدرتش تاب مقاومت دارد ؟
و يا رحمت و عطوفتى بالاتر از رحمت و عطوفت او تصور مىشود ؟
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 208
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٠٨