تفسير :
در اين آيه اشاره به گروه ديگرى از گنهكاران شده است كه پايان كار آنها درست روشن نيست ، نه چنانند كه مستحق رحمت الهى باشند ، و نه چنانند كه بتوان از آمرزش آنها به كلى مايوس بود .
لذا قرآن در باره آنها مىگويد : « گروه ديگرى كارشان متوقف بر فرمان خدا است يا آنها را مجازات مىكند و يا توبه آنان را مىپذيرد » ( * ( وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لأَمْرِ اللَّه إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ) * ) .
« مرجون » از ماده « ارجاء » به معنى « تاخير » و « توقيف » است و در اصل از « رجا » كه به معنى اميدوارى است گرفته شده ، و از آنجا كه گاهى انسان چيزى را به اميد هدفى به تاخير مىاندازد اين كلمه به معنى تاخير آمده است ، ولى تاخيرى كه با يك نوع اميدوارى توام است .
در حقيقت اين گروه نه چنان ايمان پاك و محكم و اعمال صالح روشنى دارند كه بتوان آنها را سعادتمند و اهل نجات دانست ، و نه چنان آلوده و منحرفند كه بشود قلم سرخ به روى آنان كشيد و آنها را شقاوتمند دانست ، تا لطف الهى ( البته با توجه به مقتضيات روحى و موقعيت آنان ) با آنها چه معامله كند ؟
و در پايان آيه اضافه مىكند : خداوند بدون حساب با آنها رفتار نمىكند ، بلكه با علم خويش و به مقتضاى حكمتش با آنها رفتار خواهد نمود چرا كه « خداوند عليم و حكيم است » ( * ( وَاللَّه عَلِيمٌ حَكِيمٌ ) * ) .
سؤال :
در اينجا سؤال مهمى پيش مىآيد كه مفسران كمتر به بحث جامع