حديث از او ، از ابان ابن ابى عياش ، از حسن ، بهطور « مُرسل » از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است ، ولى ارجاع حديث به محمد بن خالد مىباشد كه او ناشناخته است و ابان ابن ابى عياش هم مورد قبول نيست و « متروك » مىباشد ، از سوى ديگر اسناد احاديث دالّ بر ظهور مهدى ، صحيحتر است .
ابن قيم مىنويسد : « به عقيده من ، طبق حديث عبداللَّه بن مسعود ، از پيامبر صلى الله عليه و آله ؛ اگر از دنيا فقط يك روز باقى بماند ، خدا آن روز را آن قدر طولانى مىگرداند تا مردى از من يا از اهل بيت من ، برانگيزد كه نامش همانند نام من و نام پدرش همانند نام پدرمن باشد و او زمين را پر از عدل و داد مىكند ؛ همچنان كه از ظلم و بيداد آكنده شده باشد . » « ابىداود » و « ترمذى » آن را روايت كرده و ترمذى مىنويسد : « حديثى حسن و صحيح است . » ترمذى در سرآغاز ، حديثى از على ، ابى سعيد ، ام سلمه و ابوهريره نقل كرده و مىافزايد : « اين ، حديثِ « حسن » و « صحيح » است . »
سپس « ابن قيم » مىگويد : « در اين زمينه حديثى از حذيفة بن سيمانى و ابى امامة باهلى و عبدالرحمان بن عوف و عبداللَّه بن عمرو بن العاص و ثوبان و انس بن مالك و جابر و ابن عباس و ديگران نقل شده است . »
وى سپس بخشى از احاديثى كه در سنن و مسانيد آمده ، مىآورد كه اغلب آنها صحيح و معتبر است و آنچه « ضعيف » است و نقل شده ، در واقع براى آشنايى ذهن افراد ، آورده شده است .
ابن قيم سپس مىگويد : « اصولًا احاديث مربوط به « مهدى » چهار نوع است :
صحاح ، حسان ، غرائب ، مجعول و روى همين اصل ، مردم در مورد اين مسئله ، چهار ديدگاه پيدا كردند :
اول : مهدى ، همان مسيح بن مريم است . هواداران اين عقيده ، به حديث منقول از « محمد بن خالد جندى » استناد كردند ، ولى ما چگونگى آن حديث را بيان كرديم و روشن ساختيم كه اين حديث مورد قبول نيست و نمىتواند مورد استدلال قرار گيرد ، زيرا عيسى در نظر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بزرگترين هدايت شده - مهدى - است و در احاديث صحيح وارده از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، او نزول مىكند و حكومتش بر اساس كتاب
مصلح جهانى از ديدگاه شيعه و اهل سنت (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: خسرو شاهى
ص١١٢