و درباره اينكه اين كفاره در كجا بايد ذبح شود ، دستور مىدهد كه به صورت قربانى و « هدى » اهداء به كعبه شود و به سرزمين كعبه برسد ( * ( هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ ) * ) .
ضمنا بايد توجه داشت كه مشهور ميان فقهاى ما اين است كه بايد كفاره « صيد حال احرام عمره » در « مكه » ذبح شود و « صيد حال احرام حج » در « منى و قربانگاه » ، و اين با آيه فوق منافات ندارد ، زيرا همانطور كه گفتيم آيه در مورد احرام عمره نازل شده است .
سپس اضافه مىكند كه لازم نيست حتما كفاره به صورت قربانى باشد ، بلكه دو چيز ديگر نيز هر يك مىتوانند جانشين آن شوند ، نخست اينكه معادل پول آن را در راه اطعام مساكين مصرف كند ( * ( أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ ) * ) .
و يا معادل آن روزه بگيرد ( * ( أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً ) * ) .
گرچه در آيه سخنى از تعداد مساكين كه بايد اطعام شوند و تعداد روزهاى روزه به ميان نيامده است ، ولى قرار گرفتن اينها در كنار يكديگر از يك سو ، و تصريح به لزوم موازنه ميان روزه از سوى ديگر ، نشان مىدهد كه منظور آن نيست كه هر چند نفر مسكين را مىخواهد اطعام كند ، بلكه منظور آن است به مقدار قيمت قربانى بايد بوده باشد ، و اما اينكه معادله ميان روزه و اطعام مسكين چگونه برقرار مىشود از بعضى از روايات استفاده مىشود كه در مقابل هر يك « مد » طعام ( يعنى تقريبا معادل 750 گرم گندم و مانند آن ) يك روز روزه بگيرد ، و از پاره اى ديگر از روايات استفاده مىشود در مقابل هر دو « مد » يك روز روزه بگيرد ، و اين در حقيقت به خاطر آن است كه در ماه مبارك رمضان اشخاصى كه قادر بر روزه نيستند بجاى هر روز يك يا دو مد طعام به مستمندان مىدهند ( توضيح بيشتر درباره اين موضوع را در كتب فقهى مطالعه فرمائيد ) .
درباره اينكه آيا شخصى كه مرتكب صيد در حال احرام شده مخير در ميان
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 84
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨٤