قانون را بيان نمىكند ، بلكه ناظر به خصوصيات قانونى است كه قبلا تشريع شده است ، و به اصطلاح در مقام بيان از نظر عموميت حكم نيست ، بلكه فقط احكام محرم را بيان مىكند .
ولى بار ديگر به عنوان تاكيد به حكم سابق بازگشته ، مىگويد : ما دام كه در حال احرام هستيد صيدهاى صحرايى بر شما حرام است ( * ( وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً ) * ) .
و در پايان آيه براى تاكيد تمام احكامى كه ذكر شد مىفرمايد : « از خداوندى كه در قيامت در پيشگاه او محشور خواهيد شد بپرهيزيد » و با فرمان او مخالفت ننمائيد ( * ( وَاتَّقُوا اللَّه الَّذِي إِلَيْه تُحْشَرُونَ ) * ) .
فلسفه تحريم صيد در حال احرام
مىدانيم حج و عمره از عباداتى است كه انسان را از جهان ماده جدا كرده و در محيطى مملو از معنويت فرو مىبرد . تعينات زندگى مادى ، جنگ و جدالها ، خصومتها ، هوسهاى جنسى ، لذات مادى ، در مراسم حج و عمره به كلى كنار مىروند و انسان به يك نوع رياضت مشروع الهى دست مىزند ، و به نظر مىرسد كه تحريم صيد در حال احرام نيز به همين منظور است .
از اين گذشته اگر صيد كردن براى زوار خانه خدا كار مشروعى بود ، با توجه به اينهمه رفت و آمدى كه هر سال در اين سرزمينهاى مقدس مىشود ، نسل بسيارى از حيوانات در آن منطقه كه به حكم خشكى و كم آبى ، حيواناتش نيز كم است ، بر چيده مىشد ، و اين دستور يك نوع حفاظت و ضمانت براى بقاى نسل حيوانات آن منطقه است .
مخصوصا با توجه به اينكه در غير حال احرام نيز صيد حرم ، و همچنين كندن درختان و گياهان آن ممنوع است ، روشن مىشود كه اين دستور ارتباط نزديكى