تفسير : سرنوشت طغيانگران
از اين آيه به بعد ، قرآن يك برنامه تربيتى مرحله به مرحله را ، براى بيدار ساختن بت پرستان و مشركان - به تناسب انگيزههاى مختلف شرك و بت پرستى - عرضه مىكند ، نخست براى كوبيدن عامل غرور كه يكى از عوامل مهم طغيان و سركشى و انحراف است ، دست به كار شده و با يادآورى وضع اقوام گذشته و سرانجام دردناك آنها ، به اين افراد ، كه پرده غرور بر چشمانشان افتاده است هشدار مىدهد و مىگويد : « آيا اينها مشاهده نكردند چه اقوامى را پيش از آنها هلاك كرديم ، اقوامى كه امكاناتى در روى زمين در اختيار آنها گذاشتيم كه در اختيار شما نگذاشتيم » ( * ( أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ ) * ) .
از جمله اينكه « بارانهاى پر بركت و پشت سر هم براى آنها فرستاديم » ( * ( وَأَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَيْهِمْ مِدْراراً ) * ) ( 1 ) .
« و ديگر اينكه نهرهاى آب جارى را از زير آباديهاى آنها و در دسترس آنها جارى ساختيم » ( * ( وَجَعَلْنَا الأَنْهارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ ) * ) .
اما به هنگامى كه راه طغيان را پيش گرفتند ، هيچيك از اين امكانات نتوانست آنها را از كيفر الهى بر كنار دارد « و ما آنها را به خاطر گناهانشان نابود كرديم » ( * ( فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ ) * ) .
هامش
( 1 ) مدرار در اصل از ماده « در » به معنى شير است و سپس به مايعاتى همانند باران كه ريزش دارد گفته شده است و « مدرار » صيغه مبالغه است و جمله « * ( أَرْسَلْنَا السَّماءَ ) * » در حقيقت براى بيان مبالغه بيشتر مىباشد .