ولى در عين حال چون همانطور كه گفتيم نقطه مقابل اين دسته از مجاهدان افرادى هستند كه جهاد براى آنها واجب عينى نبوده و يا اينكه به خاطر بيمارى و ناتوانى و علل ديگر قادر به شركت در ميدان جهاد نبودهاند لذا براى اينكه پاداش نيت صالح و ايمان و ساير اعمال نيك آنها ناديده گرفته نشود به آنها نيز وعده نيك داده و مىفرمايد : « به هر دو دسته ( مجاهدان و غير مجاهدان ) وعده نيك داده است » ( * ( وَكُلًّا وَعَدَ اللَّه الْحُسْنى ) * ) .
ولى بديهى است ميان وعده نيكى كه به اين دو دسته داده شده است فاصله بسيار است - در حقيقت قرآن با اين بيان نشان مىدهد كه سهم هر كار نيكى در جاى خود محفوظ و فراموش نشدنى است ، بخصوص اينكه سخن از قاعدانى است كه علاقمند به شركت در جهاد بودهاند و آن را يك هدف عالى و مقدس مىدانستند ولى واجب عينى نبودن آن مانع از تحقيق بخشيدن به اين هدف عالى شده است ، آنها نيز به اندازه علاقه اى كه به اين كار داشتهاند پاداش خواهند داشت ، همچنين افراد اولى الضرر ( كسانى كه به خاطر بيمارى و يا نقص عضو در ميدان جهاد شركت نكردهاند ) در حالى كه با تمام وجود خود به آن علاقه داشته و عشق مىورزيدهاند نيز سهم قابل ملاحظه اى از پاداش مجاهدان خواهند داشت ، چنان كه در حديثى از پيامبر اسلام ص نقل شده كه به سربازان اسلام فرمود :
لقد خلفتم فى المدينة اقواما ما سرتم مسيرا و لا قطعتم واديا الا كانوا معكم و هم الذين صحت نياتهم و نصحت جيوبهم و هوت افئدتهم الى الجهاد و قد منعهم عن المسير ضرر او غيره
: « افرادى را در مدينه پشت سر گذاشتيد كه در هر گام در اين مسير با شما بودند ( و در پاداشهاى الهى شركت داشتند ) آنها كسانى بودند كه نيتى پاك داشتند و به اندازه كافى خير خواهى كردند و قلبهاى آنها مشتاق به جهاد بود ولى
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 78
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٨