لذا در نخستين آيه مىفرمايد : « كسانى كه كافر شدند و مردم را از گام گذاشتن در راه خدا مانع گشتند ، در گمراهى دور و درازى گرفتار شدهاند » .
( * ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّه قَدْ ضَلُّوا ضَلالًا بَعِيداً ) * ) .
چرا اين دسته دورترين افراد از جاده حقند ؟ زيرا افرادى كه مبلغان ضلالتند ، بسيار بعيد به نظر مىرسد كه دست از راهى كه خود دعوت بسوى آن مىكنند بردارند ، آنها كفر را با لجاجت و عناد آميخته و در بيراهه اى گام گذاشتهاند كه از راه حق بسيار فاصله دارد .
در آيه بعد اضافه مىفرمايد : « آنها كه كافر شدند و ستم كردند ( هم ستم به حق كردند كه آنچه شايسته آن بود انجام ندادند و هم ستم به خويش كه خود را از سعادت محروم ساختند و در دره ضلالت سقوط كردند و هم به ديگران ستم كردند كه آنها را از راه حق باز داشتند ) چنين افرادى هرگز مشمول آمرزش پروردگار نخواهند شد و خداوند آنها را به هيچ راهى جز راه جهنم هدايت نمىكند » .
( * ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّه لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ ) * ) .
و « آنها براى هميشه در دوزخ مىمانند » ( * ( خالِدِينَ فِيها أَبَداً ) * ) .
آنها بايد بدانند كه اين تهديد الهى صورت مىپذيرد ، زيرا : « اين كار براى خدا آسان است و قدرت بر آن دارد » .
( * ( وَكانَ ذلِكَ عَلَى اللَّه يَسِيراً ) * ) .
همانطور كه مشاهد ميكنيم آيات فوق در باره اين دسته از كفار و مجازات آنها ، تاكيد خاصى دارد ، از يك سو ضلال آنها را ضلال بعيد و از سوى ديگر با جمله * ( لَمْ يَكُنِ اللَّه ) * . . . چنين مىفهماند كه آمرزش آنها هرگز شايسته مقام خدا نيست و باز از سوى ديگر تعبير به خلود و تاكيد آن با كلمه ابدا همه به خاطر اين است كه آنها علاوه بر گمراه بودن ، كوشش در گمراهى ديگران
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 217
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١٧