به كار گيريد و از آن سوء استفاده نكنيد ، بدون شك كمترين مجازاتى دامن شما را نخواهد گرفت .
و براى تاكيد اين موضوع اضافه مىكند : « خداوند هم از اعمال و نيات شما آگاه است و هم در برابر اعمال نيك شما شاكر و پاداش دهنده است » .
( * ( وَكانَ اللَّه شاكِراً عَلِيماً ) * ) .
در آيه فوق موضوع « شكرگزارى » مقدم بر « ايمان » داشته شده است و اين به خاطر آن است كه تا انسان نعمتها و مواهب او را نشناسد و به مقام شكرگزارى نرسد ، نميتواند خود او را بشناسد چه اينكه نعمتهاى او وسيله اى هستند براى شناسايى - در كتب عقائد اسلامى نيز در بحث لزوم شناسايى خدا ( وجوب معرفة اللَّه ) جمعى از محققان از طريق « وجوب شكر منعم » استدلال ميكنند و مساله وجوب فطرى شكرگزارى را در برابر « نعمت بخش » طريقى براى لزوم شناسايى او قرار ميدهند ( دقت كنيد ) .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 148 تا 149 ]
لا يُحِبُّ اللَّه الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكانَ اللَّه سَمِيعاً عَلِيماً ‹ 148 › إِنْ تُبْدُوا خَيْراً أَوْ تُخْفُوه أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّه كانَ عَفُوًّا قَدِيراً ‹ 149 ›
ترجمه :
148 - خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود بديها را اظهار كند مگر آن كسى كه مورد ستم واقع شده باشد ، خداوند شنوا و دانا است .
149 - ( اما ) اگر نيكيها را آشكار يا مخفى سازيد و يا از بديها گذشت نمائيد ( مجاز خواهيد بود ) خداوند بخشنده و توانا است ( و با اينكه قادر بر انتقام است .
عفو و گذشت مىكند ) .