[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 147 ]
ما يَفْعَلُ اللَّه بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ وَكانَ اللَّه شاكِراً عَلِيماً ‹ 147 ›
ترجمه :
147 - خدا چه نيازى به مجازات شما دارد اگر شكرگزارى كنيد ( و نعمتها را بجا مصرف نمائيد ) و ايمان آوريد ، خدا شكرگزار و آگاه است ( اعمال و نيات آنها را مىداند و به آنچه نيك است پاداش نيك مىدهد ) .
تفسير : مجازاتهاى خدا انتقامى نيست
در تعقيب آيات گذشته كه مجازات شديد كافران و منافقان در آن منعكس بود ، در اين آيه به يك « واقعيت مهم » اشاره مىشود و آن اينكه مجازاتهاى دردناك الهى نه بخاطر آن است كه خداوند بخواهد از بندگان عاصى « انتقام » بگيرد و يا « قدرتنمايى » كند ، و يا زيانى كه از رهگذر عصيان آنها به دو رسيده است « جبران » نمايد ، زيرا همه اينها لازمه نقائص و كمبودها است كه ذات پاك خدا از آنها مبرا است ، بلكه اين مجازاتها همگى بازتابها و نتايج سوء اعمال و عقائد خود انسانها است و لذا ميفرمايد : « خدا چه نيازى به مجازات شما دارد اگر شما شكرگزارى كنيد و ايمان بياوريد » ؟
( * ( ما يَفْعَلُ اللَّه بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ ) * ) .
با توجه به اينكه حقيقت « شكر » به كار بردن هر نعمتى است در راهى كه براى آن آفريده شده ، روشن مىشود كه منظور از جمله بالا اين است :
اگر شما ايمان و عمل صالحى داشته باشيد و مواهب الهى را در مورد شايسته