و طبق روايت ديگرى يهود مىگفتند : « ما ملت برگزيدهايم ، و آتش دوزخ جز روزهاى معدودى به ما نخواهد رسيد » .
( وَقالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً ) ( 1 ) .
و مسلمانان مىگفتند ما بهترين امتها هستيم ، زيرا خداوند در باره ما گفته است .
( كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ ) ( 2 ) آيه فوق نازل شد و بر اين ادعاها قلم بطلان كشيد ، و ارزش هر كس را به اعمالش معرفى كرد .
تفسير :
امتيازات واقعى و دروغين
در اين دو آيه يكى از اساسىترين پايههاى اسلام بيان شده است ، كه ارزش وجودى اشخاص و پاداش و كيفر آنها هيچ گونه ربطى به ادعاها و آرزوهاى آنها ندارد ، بلكه تنها بستگى به عمل و ايمان دارد ، اين اصلى است ثابت و سنتى است تغييرناپذير ، و قانونى است كه تمام ملتها در برابر آن يكسانند لذا در آيه نخست مىفرمايد : « فضيلت و برترى به آرزوهاى شما و آرزوهاى اهل كتاب نيست » .
( * ( لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَلا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ ) * ) .
سپس اضافه مىكند : « هر كس عمل بدى انجام دهد كيفر خود را در برابر آن خواهد گرفت و هيچ كس را جز خدا ولى و ياور خويش نمىيابد » .
هامش
( 1 ) سوره بقره آيه 80 .
( 2 ) سوره آل عمران آيه 110 .