بديهى است هيچ كس نمىتواند صادقتر از خدا در وعدهها و سخنانش باشد .
( * ( وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّه قِيلًا ) * ) زيرا تخلف از وعده ، يا به خاطر ناتوانى است ، يا جهل و نياز ، كه تمام اينها از ساحت مقدس او دور است .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 123 تا 124 ]
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَلا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِه وَلا يَجِدْ لَه مِنْ دُونِ اللَّه وَلِيًّا وَلا نَصِيراً ‹ 123 › وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلا يُظْلَمُونَ نَقِيراً ‹ 124 ›
ترجمه :
123 - ( فضيلت و برترى ) به آرزوهاى شما و آرزوهاى اهل كتاب نيست ، هر كس كه عمل بد كند كيفر داده مىشود ، و كسى را جز خدا ، ولى و ياور خود نخواهد يافت 124 - و كسى كه چيزى از اعمال صالح انجام دهد خواه مرد باشد يا زن ، اما ايمان داشته باشد ، چنان كسانى داخل در بهشت مىشوند و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد .
شان نزول :
در تفسير مجمع البيان و تفاسير ديگر چنين آمده است كه مسلمانان و اهل كتاب هر كدام بر ديگرى افتخار مىكردند ، اهل كتاب مىگفتند پيامبر ما قبل از پيامبر شما بوده است ، كتاب ما از كتاب شما سابقه دارتر است ، و مسلمانان مىگفتند پيامبر ما خاتم پيامبران است ، و كتابش آخرين و كاملترين كتب آسمانى است ، بنا بر اين ما بر شما امتياز داريم .