مىشود ، اين موضوع هم اهميت « اصل نماز » و هم اهميت « جماعت » را مىرساند و مطمئنا تاثير روانى خاصى هم در مجاهدان از نظر هماهنگى در هدف ، و هم در دشمنان از نظر مشاهده اهتمام مسلمانان به وظائف خود حتى در ميدان جنگ ، دارد .
كيفيت نماز خوف
در آيه فوق در باره كيفيت نماز خوف ، توضيح زيادى به چشم نمىخورد ، و اين روش قرآن است كه كليات را بيان كرده و شرح آن را به « سنت » واگذار مىكند .
طريقه نماز خوف آن چنان كه از سنت استفاده مىشود اين است كه نمازهاى چهار ركعتى تبديل به دور ركعت مىشود ، گروه اول ، يك ركعت را با امام ميخوانند و امام پس از اتمام يك ركعت توقف مىكند ، و آن گروه يك ركعت ديگر را به تنهايى انجام ميدهند ، و به جبهه جنگ باز مىگردند ، سپس گروه دوم جاى آنها را مىگيرند و يك ركعت نماز خود را با امام و ركعت دوم را به طور فرادى انجام ميدهند ( در باره كيفيت نماز خوف نظرهاى ديگرى نيز هست اما آنچه در بالا گفتيم مشهورترين نظر است )
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 103 ]
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّه قِياماً وَقُعُوداً وَعَلى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً ‹ 103 ›
ترجمه :
103 - و هنگامى كه نماز را به پايان رسانيديد خدا را ياد كنيد در حال ايستادن و نشستن و به هنگامى كه به پهلو خوابيدهايد ، و هر گاه آرامش يافتيد ( و حالت خوف زايل گشت ) نماز را ( به صورت معمول ) انجام دهيد ، زيرا نماز وظيفه ثابت و معينى براى مؤمنان است .