يك گروه دويست نفرى براى جلوگيرى از پيشروى مسلمانان به سوى مكه در كوههاى نزديك مكه مستقر شد ، هنگام ظهر « بلال » اذان گفت و پيامبر ص با مسلمانان نماز ظهر را به جماعت ادا كردند ، خالد از مشاهده اين صحنه در فكر فرو رفت و به نفرات خود گفت در موقع نماز عصر كه در نظر آنها بسيار پرارزش است و حتى از نور چشمان خود آن را گرامىتر مىدارند بايد از فرصت استفاده كرد و با يك حمله برقآسا و غافلگيرانه در حال نماز كار مسلمانان را يكسره ساخت در اين هنگام آيه فوق نازل شد و دستور نماز خوف را كه از هر حمله غافلگيرانه اى جلوگيرى مىكند به مسلمانان داد ، و اين خود يكى از نكات اعجاز قرآن است كه قبل از اقدام دشمن ، نقشههاى آنها را نقش بر آب كرد ، و لذا گفته مىشود خالد بن وليد با مشاهده اين صحنه ايمان آورد و مسلمان شد ( 1 ) .
تفسير :
در تعقيب آيات مربوط به جهاد ، اين آيه كيفيت نماز خوف را كه به هنگام جنگ بايد خوانده شود به مسلمانان تعليم مىدهد ، آيه خطاب به پيامبر ص كرده ، مىفرمايد : « هنگامى كه در ميان آنها هستى و براى آنها نماز جماعت بر پا مىدارى بايد مسلمانان به دو گروه تقسيم شوند ، نخست عده اى با حمل اسلحه با تو به نماز بايستند .
( * ( وَإِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ ) * ) .
سپس هنگامى كه اين گروه سجده كردند ( و ركعت اول نماز آنها تمام شد ، تو در جاى خود توقف مىكنى ) و آنها با سرعت ركعت دوم را تمام
هامش
( 1 ) تفسير تبيان جلد سوم صفحه 311 و تفاسير ديگر .