تفسير :
اهميت فريضه نماز
بدنبال دستور نماز خوف در آيه گذشته و لزوم بپاداشتن نماز حتى در حال جنگ در اين آيه مىفرمايد : « پس از اتمام نماز ياد خدا را فراموش نكنيد ، و در حال ايستادن و نشستن و زمانى كه بر پهلو خوابيدهايد به ياد خدا باشيد و از او كمك بجوئيد » .
( * ( فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّه قِياماً وَقُعُوداً ) * ( 1 ) * ( وَعَلى جُنُوبِكُمْ ) * ) منظور از ياد خدا در حال قيام و قعود و بر پهلو خوابيدن ، ممكن است همان حالات استراحت در فاصله هايى كه در ميدان جنگ واقع مىشود باشد و نيز ممكن است به معنى حالات مختلف جنگى كه سربازان گاهى در حال ايستادن و زمانى نشستن و زمانى به پهلو خوابيدن ، سلاحهاى مختلف جنگى از جمله وسيله تيراندازى را به كار مىبرند ، بوده باشد .
آيه فوق در حقيقت اشاره به يك دستور مهم اسلامى است ، كه معنى نماز خواندن در اوقات معين اين نيست كه در ساير حالات انسان از خدا غافل بماند بلكه ، نماز يك دستور انضباطى است كه روح توجه به پروردگار را در انسان زنده مىكند و ميتواند در فواصل نمازها خدا را به خاطر داشته باشد خواه در ميدان جنگ باشد و خواه در غير ميدان جنگ .
آيه فوق در روايات متعددى به كيفيت نماز گزاردن بيماران تفسير شده كه اگر بتوانند ايستاده و اگر نتوانند نشسته و اگر باز نتوانند به پهلو بخوابند و
هامش
( 1 ) « قيام » هم معنى مصدرى دارد ( يعنى ايستادن ) و هم جمع قائم است ( يعنى ايستادگان ) و « قعود » نيز چنين است يعنى هم به معنى « نشستن » و هم به معنى « نشستگان » آمده است و در آيه فوق هر دو معنى احتمال دارد .