همه مردم در وضع اجتماع دخالت كرده و بر اعمال يكديگر نظارت كنند ، توليد هرج و مرج و برخوردهاى مختلف در جامعه مىگردد ، و با مسئله تقسيم وظائف و مسئوليتها در اجتماع مخالف است .
در پاسخ اين سؤال بايد گفت : از بحثهاى گذشته اين حقيقت روشن شد كه امر به معروف و نهى از منكر داراى دو مرحله است ، مرحله نخست كه جنبه عمومى دارد ، شعاع آن محدود است ، و از تذكر و اندرز دادن و اعتراض و انتقاد نمودن و مانند آن تجاوز نمىكند ، مسلما يك اجتماع زنده بايد تمام نفراتش در برابر مفاسد داراى چنين مسئوليتى باشند .
ولى مرحله دوم كه مخصوص جمعيت معينى است و از شؤون حكومت اسلامى محسوب مىشود ، قدرت بسيار وسيعى دارد ، به اين معنى كه اگر نياز به شدت عمل و حتى قصاص و اجراى حدود باشد اين جمعيت اختيار دارند كه زير نظر حاكم شرع و متصديان حكومت اسلامى انجام وظيفه كنند .
بنا بر اين با توجه به مراحل مختلف امر به معروف و نهى از منكر ، و حدود و مقررات هر يك ، نه تنها هرج و مرجى در اجتماع توليد نمىشود ، بلكه اجتماع از صورت يك جامعه مرده و فاقد تحرك بيرون آمده به يك جامعه زنده تبديل مىگردد .
6 - امر به معروف از خشونت جدا است ؟
در پايان اين بحث تذكر اين نكته نيز لازم است كه بايد در انجام اين فريضه الهى و دعوت به سوى حق و مبارزه با فساد ، دلسوزى و حسن نيت و پاكى هدف را فراموش نكرد ، و جز در موارد ضرورت از راههاى مسالمتآميز وارد شد ، نبايد انجام اين وظيفه را مساوى با خشونت گرفت .
ولى متاسفانه بعضى افراد به هنگام انجام اين وظيفه ، در غير مورد ضرورت ، از راه خشونت آميز وارد مىشوند ، و گاهى متوسل به الفاظ زشت و زننده مىگردند ،