مثلا : فرد بىايمانى داراى جديت و پشتكار است ، چون بىايمان است آرامش دل و جان و هدف عالى انسانى و عواطف پاك مردمى ندارد ، اما چون جدى و با استقامت است در زندگى مادى پيش ميرود .
در اينجا بعضى سؤال ميكنند كه چرا اين فرد بىايمان در زندگى پيروز شده ؟
مثل اينكه خيال ميكنند عامل پيروزى چيز ديگرى بوده است . اين موضوع ، هم در باره يك فرد صادق است ، و هم ميتوان آن را در سطح يك كشور نيز پياده كرد .
ضمنا عوامل سه گانه اى كه براى پيروزى افراد بى ايمان و شكست بعضى از افراد با ايمان گفته شد ، همه در يك جا صدق نميكند بلكه هر كدام مخصوص به - موردى است .
* ( لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ) * در آيه قبل سرانجام افراد بى ايمان تشريح شده بود ، و در اين آيه پايان كار پرهيزكاران بيان ميگردد و ميفرمايد : « ولى آنها كه پرهيزكارى پيشه كردند ( و براى رسيدن به سرمايههاى مادى موازين حق و عدالت را در نظر گرفتند ، و يا بخاطر ايمان به خدا از وطنهاى خود آواره شدند و در محاصره اجتماعى و اقتصادى قرار گرفتند ) در برابر اين مشكلات ، خداوند باغهايى از بهشت در اختيار آنان ميگذارد كه نهرهاى آب از زير درختان آن جارى است و جاودانه در آن ميمانند » .
* ( نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّه وَما عِنْدَ اللَّه خَيْرٌ لِلأَبْرارِ ) * « نزل » در لغت به معناى چيزى است كه براى پذيرايى ميهمان آماده مىشود و بعضى گفتهاند نخستين چيزى است كه به وسيله آن از مهمان پذيرايى مىشود ( همانند شربت يا ميوه اى است كه در آغاز ورود براى ميهمان مىآورند ) بنا بر اين آيه فوق ميگويد : باغهاى بهشت با آن همه مواهب مادى نخستين وسيله پذيرايى از پرهيزكاران مىباشد ، و اما پذيرايى مهمتر و عالىتر همان نعمتهاى روحانى و معنوى است كه با جمله : * ( وَما عِنْدَ اللَّه خَيْرٌ لِلأَبْرارِ ) * : « آنچه در نزد خداست براى
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 229
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٢٩