[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 196 تا 198 ]
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ ‹ 196 › مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهادُ ‹ 197 › لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّه وَما عِنْدَ اللَّه خَيْرٌ لِلأَبْرارِ ‹ 198 ›
ترجمه :
196 - رفت و آمد ( پيروزمندانه ) كافران در شهرها تو را نفريبد .
197 - اين متاع ناچيزى است ، و سپس جايگاهشان دوزخ ، و چه بد جايگاهى است ؟ ! .
198 - ولى آنها كه ( ايمان دارند و ) از پروردگارشان مىپرهيزند ، براى آنها باغهايى از بهشت است ، كه از زير درختان آن نهرها جريان دارد ، و هميشه در آن خواهند بود ، اين نخستين پذيرايى است كه از خداوند به آنها مىرسد ، و آنچه در نزد خدا است ، براى نيكان بهتر است .
شان نزول :
بسيارى از مشركان مكه تجارتپيشه بودند ، و از اين راه ثروت قابل ملاحظه اى به دست مىآوردند ، و در ناز و نعمت به سر ميبردند ، و نيز يهوديان مدينه در تجارت مهارت داشتند ، و از سفرهاى تجارى خود غالبا با دست پر باز ميگشتند ، در حالى كه مسلمانان در آن زمان به خاطر شرائط خاص زندگى و از جمله مسئله مهاجرت از مكه به مدينه و محاصره اقتصادى از ناحيه دشمنان نيرومند ، از نظر وضع مادى بسيار در زحمت بودند ، و به عسرت زندگى ميكردند ، مقايسه اين دو حالت اين سؤال را براى بعضى طرح كرده بود كه چرا افراد بى ايمان اين چنين