شان نزول :
جمعى از بزرگان يهود به حضور پيامبر ص رسيدند و گفتند : تو ادعا مىكنى كه خداوند ترا بسوى ما فرستاده و كتابى هم بر تو نازل كرده است ، در حالى كه خداوند در تورات از ما پيمان گرفته است به كسى كه ادعاى نبوت كند ، ايمان نياوريم مگر اين كه براى ما حيوانى را قربانى كند و آتش ( صاعقه اى ) از آسمان بيايد و آن را بسوزاند اگر تو نيز چنين كنى ما به تو ايمان خواهيم آورد آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت .
تفسير : بهانه جويى يهود
* ( الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّه عَهِدَ إِلَيْنا ) * . . .
يهود ، براى اين كه از قبول اسلام ، سرباز زنند ، بهانههاى عجيبى مىآوردند از جمله همان است كه در آيه فوق ، به آن اشاره شد ، آنها مىگفتند : « خداوند از ما پيمان گرفته كه دعوت هيچ پيامبرى را نپذيريم ، تا براى ما قربانى بياورد كه آتش ، آن را بخورد » .
مفسران گفتهاند : يهود ادعا مىكردند كه پيامبران الهى براى اثبات حقانيت خود بايد حتما داراى اين معجزه مخصوص باشند و حيوانى را قربانى كنند و بوسيله صاعقه آسمانى در برابر مردم سوخته شود .
اگر براستى يهود ، اين كار را بعنوان يك معجزه مىخواستند ، نه لجاجت و بهانه جويى ، مطلبى بود ، ولى تاريخ گذشته آنها و همچنين برخوردهاى مختلفى كه با پيامبر اسلام ص داشتند ، اين حقيقت را به خوبى ثابت ميكرد كه منظور