[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 176 تا 177 ]
وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّه شَيْئاً يُرِيدُ اللَّه أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ‹ 176 › إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّه شَيْئاً وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ‹ 177 ›
ترجمه :
176 - كسانى كه در راه كفر بر يكديگر پيشى مىگيرند ، تو را غمگين نسازند ، زيرا آنها هرگز زيانى به خداوند نمىرسانند ( بعلاوه ) خدا مىخواهد ( آنها را به حال خود واگذارد و در نتيجه ) بهره اى براى آنها در آخرت قرار ندهد ، و براى آنها مجازات بزرگى است .
177 - كسانى كه ايمان را دادند و كفر را خريدارى كردند هرگز به خدا زيانى نمىرسانند و براى آنها مجازات دردناكى است .
تفسير : تسليت به پيامبر ( ص )
* ( وَلا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ ) * روى سخن در اين آيه به پيامبر ص است و به دنبال حادثه دردناك احد ، خداوند او را تسليت مىگويد كه اى پيامبر ! از اين كه مىبينى جمعى در راه كفر ، بر يكديگر پيشى مىگيرند ، و گويا با هم مسابقه گذاشتهاند ، هيچگاه غمگين مباش ، زيرا :
آنها هرگز هيچگونه زيانى به خداوند نمىرسانند ( * ( إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّه شَيْئاً ) * ) بلكه خودشان در اين راه زيان مىبينند ، اصولا نفع و ضرر و سود و زيان براى موجوداتى است كه وجودشان از خودشان نيست ، اما خداوند ازلى و ابدى كه از