[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 144 تا 145 ]
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِه الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْه فَلَنْ يَضُرَّ اللَّه شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللَّه الشَّاكِرِينَ ‹ 144 › وَما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّه كِتاباً مُؤَجَّلًا وَمَنْ يُرِدْ ثَوابَ الدُّنْيا نُؤْتِه مِنْها وَمَنْ يُرِدْ ثَوابَ الآخِرَةِ نُؤْتِه مِنْها وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ ‹ 145 ›
ترجمه :
144 - محمد ( ص ) فقط فرستاده خدا بود و پيش از او فرستادگان ديگرى نيز بودند ، آيا اگر او بميرد و يا كشته شود شما به عقب برمىگرديد ؟ ( و با مرگ او اسلام را رها كرده به دوران كفر و بت پرستى بازگشت خواهيد كرد ) و هر كس به عقب بازگردد هرگز ضررى به خدا نمىزند و به زودى خداوند شاكران ( و استقامت كنندگان ) را پاداش خواهد داد .
145 - و هيچكس جز به فرمان خدا نمىميرد ، سرنوشتى است تعيين شده ( بنا بر اين مرگ پيامبر با ديگران يك سنت الهى است ) هر كس پاداش دنيا را بخواهد ( و در زندگى خود در اين راه گام بردارد ) چيزى از آن به او خواهيم داد و هر كس پاداش آخرت بخواهد از آن به او مىدهيم ، و به زودى شاكران را پاداش خواهيم داد .
شان نزول :
اين آيه نيز ناظر به يكى ديگر از حوادث جنگ احد است و آن اينكه :
در همان حال كه آتش جنگ ميان مسلمانان و بت پرستان به شدت شعله ور بود ناگهان صدايى بلند شد و كسى گفت : محمد را كشتم . . . محمد را كشتم . . .
اين درست همان دم بود كه مردى بنام « عمرو بن قميئه حارثى » سنگ به سوى