« از فرزندان ( ابراهيم ) ، داوود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون بودند و اين چنين نيكوكاران را پاداش مىدهيم و نيز زكريا و يحيى و عيسى و الياس كه همه از صالحان بودند » .
در اين آيه حضرت مسيح از فرزندان ابراهيم شمرده شده در حالى كه فرزند دخترى بود و اصولا پدرى نداشت .
در رواياتى كه از طرق شيعه و سنى در باره امام حسن و امام حسين ع وارد شده اطلاق كلمه « ابن رسول اللَّه » ( فرزند پيغمبر ) كرارا ديده مىشود .
در آيات مربوط به زنانى كه ازدواج با آنها حرام است مىخوانيم : وَحَلائِلُ أَبْنائِكُمُ ( يعنى همسران پسران شما ) ( 1 ) در ميان فقهاى اسلام اين مسئله مسلم است كه همسران پسرها و نوهها ، چه دخترى باشند و چه پسرى بر شخص حرام است و مشمول آيه فوق مىباشند .
5 - آيا مباهله يك حكم عمومى است ؟
شكى نيست كه آيه فوق يك دستور كلى براى دعوت به مباهله به مسلمانان نمىدهد بلكه روى سخن در آن تنها به پيامبر اسلام ص است ، ولى اين موضوع مانع از آن نخواهد بود كه مباهله در برابر مخالفان يك حكم عمومى باشد و افراد با ايمان كه از تقوا و خدا پرستى كامل برخوردارند به هنگامى كه استدلالات آنها در برابر دشمنان بر اثر لجاجت به جايى نرسد از آنها دعوت به مباهله كنند .
از رواياتى كه در منابع اسلامى نقل شده نيز عموميت اين حكم استفاده مىشود : در تفسير نور الثقلين جلد 1 صفحه 351 حديثى از امام صادق ع نقل شده كه فرمود :
« اگر سخنان حق شما را مخالفان نپذيرفتند آنها را به مباهله دعوت كنيد » .
هامش
( 1 ) سوره نساء آيه 23 .