وسوسههاى شياطين و هواى نفس آنها را به بيراههها مىكشاند ، اينجا است كه بايد خود را به خدا سپرد و از او هدايت خواست .
حتى در بعضى از روايات آمده است كه شخص پيامبر اسلام ص نيز خود را به خدا مىسپرد ، و بسيار اين دعا را تكرار مىكرد :
يا مقلب القلوب ثبت قلبى على دينك
: « اى كسى كه دلها را مىگردانى قلب من را بر دين خودت ثابت بدار » ( 1 ) .
و از آنجا كه عقيده به معاد و توجه به روز رستاخيز از هر چيز براى كنترل اميال و هوسها مؤثرتر است ، راسخون در علم به ياد آن روز مىافتند ، و مىگويند :
« پروردگارا ! تو مردم را در آن روزى كه ترديدى در آن نيست جمع خواهى كرد زيرا خداوند از وعده خود تخلف نمىكند » ( * ( رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيه إِنَّ اللَّه لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ ) * ) .
و به اين ترتيب از هوى و هوسها و احساسات افراطى كه موجب لغزش مىگردد خود را بر كنار مىدارند .
آرى اين گونه افراد هستند كه مىتوانند آيات خدا را آن چنان كه هست بفهمند و از انحراف در امان بمانند ( در حقيقت آيه اول اشاره به ايمان كامل آنها به مبدأ است ، و آيه دوم اشاره به ايمان راسخ آنها به معاد ) .
هامش
( 1 ) تفسير مراغى ، جلد 3 صفحه 102 .