اصول آن يكى است ولى در سطوح مختلفى پياده مىشود و به هنگام ارتقاء به مرحله بالاتر برنامههاى پيشين كنار مىرود ، در عين اينكه احترام همه آنها محفوظ است .
سپس مىافزايد : مؤمنان علاوه بر اين ايمان راسخ و جامع ، در مقام عمل نيز « گفتند : ما شنيديم و اطاعت كرديم پروردگارا ! ( انتظار ) آمرزش تو را ( داريم ) و بازگشت ( همه ما ) به سوى تو است » ( * ( وَقالُوا سَمِعْنا وَأَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ) * ) .
« سمعنا » در بعضى از موارد به معنى فهميديم و تصديق كرديم آمده است كه يك نمونه اش همين آيه است ، يعنى دعوت پيامبرانت را با تمام وجود خود پذيرفتيم و در مقام اطاعت و پيروى در آمديم .
ولى خداوندا ! بالاخره ما انسانيم و گاه غرائز و هوسها بر ما چيره مىشود و دچار لغزش مىشويم ، از تو انتظار آمرزش داريم و مىدانيم كه سرانجام كار ما به سوى تو است ( 1 ) .
و به اين ترتيب ايمان به مبدأ و معاد و رسولان الهى با التزام عملى به تمام دستورات الهى همراه و هماهنگ مىگردد .
هامش
( 1 ) بسيارى از مفسران گفتهاند كه در جمله اخير فعل محذوفى است ، و در تقدير « نسألك » يا « نريد غفرانك » بوده است .