نخست مىفرمايد : « پيامبر ص به آنچه از طرف پروردگارش نازل شده است ايمان آورده » ( * ( آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْه مِنْ رَبِّه ) * ) .
و اين از امتيازات انبياى الهى است كه عموما به مرام و مكتب خويش ايمان قاطع داشته و هيچگونه تزلزلى در اعتقاد خود نداشتهاند ، قبل از همه خودشان مؤمن بودند ، و بيش از همه استقامت و پايمردى داشتند .
در آيه 158 سوره اعراف اين موضوع را يكى از صفات ويژه پيامبر اسلام ص شمرده مىگويد : فَآمِنُوا بِاللَّه وَرَسُولِه النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّه وَكَلِماتِه :
« ايمان بياوريد به خدا و پيامبر و رسولش ، همان پيامبر درس نخوانده اى كه ايمان به خدا و كلمات او دارد » .
سپس مىافزايد : « مؤمنان نيز به خدا و فرشتگان او و كتابها و فرستادگان وى همگى ايمان آوردهاند و ( مىگويند ) ما در ميان پيامبران او هيچگونه فرقى نمىگذاريم » و به همگى ايمان داريم ( * ( وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّه وَمَلائِكَتِه وَكُتُبِه وَرُسُلِه لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِه ) * ) . ( 1 )
آرى مؤمنان بر خلاف « كسانى كه مىخواهند بين خدا و پيامبرانش جدايى بيفكنند و به بعضى ايمان بياورند و بعضى را انكار كنند » ( وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّه وَرُسُلِه وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ ( 2 ) هيچگونه تفاوتى ميان رسولان الهى نمىگذارند ، و همه را از سوى خدا مىدانند ، و همگى را محترم مىشمرند .
روشن است كه اين موضوع ، منافاتى با نسخ اديان پيشين به وسيله اديان بعد ندارد ، زيرا همانگونه كه سابقا اشاره شد ، تعليمات انبياء همچون تعليمات مراحل مختلف تحصيلى از ابتدايى و راهنمايى و دبيرستانى و دانشگاهى است ، گر چه
هامش
( 1 ) جمله « * ( وَالْمُؤْمِنُونَ . . . ) * » مىتواند يك جمله مستانفه و جداگانه باشد ( آن گونه كه در بالا تفسير شد ، و مىتواند عطف به « الرسول » بوده باشد ، و تفاوت زيادى ندارد ، هر چند معنى اول مناسبتر است .
( 2 ) سوره نساء ، آيه 150 .