[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيات 224 تا 225 ]
وَ لا تَجْعَلُوا اللَّه عُرْضَةً لأَيْمانِكُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ وَاللَّه سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‹ 224 › لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّه بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَلكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَاللَّه غَفُورٌ حَلِيمٌ ‹ 225 ›
ترجمه :
224 - خدا را در معرض سوگندهاى خود قرار ندهيد ! و براى اينكه نيكى كنيد ، و تقوا پيشه سازيد ، و در ميان مردم اصلاح كنيد ( سوگند ياد ننماييد ) ! و خداوند شنوا و داناست .
225 - خداوند شما را به خاطر سوگندهايى كه بدون توجه ياد مىكنيد ، مؤاخذه نخواهد كرد ، اما به آنچه دلهاى شما كسب كرده ، ( و سوگندهايى كه از روى اراده و اختيار ، ياد مىكنيد ، ) مؤاخذه مىكند . و خداوند ، آمرزنده و بردبار است .
شان نزول :
ميان داماد و دختر يكى از ياران پيامبر ص به نام « عبد اللَّه بن رواحه » اختلافى روى داد او سوگند ياد كرد كه براى اصلاح كار آنها هيچ گونه دخالتى نكند و در اين راه گامى بر ندارد . آيه فوق نازل شد و اين گونه سوگندها را ممنوع و بى اساس قلمداد كرد .
تفسير : تا مىتوانيد سوگند نخوريد
چنان كه در شان نزول خوانديم : دو آيه فوق ناظر به سوء استفاده از مساله سوگند است ، و مقدمه اى محسوب مىشود براى بحث آيات آينده كه از ايلاء و سوگند در مورد ترك آميزش جنسى با همسران سخن مىگويد .
در نخستين آيه مىفرمايد : « خدا را در معرض سوگندهاى خود براى ترك نيكى و تقوا و اصلاح در ميان مردم قرار ندهيد و ( بدانيد ) خدا شنوا و دانا است »