و تاسيس بناهاى خير همچون مسجد و بيمارستان و كتابخانه قرار گرفتهاند .
و در پايان آيه ، دستور به تقوا مىدهد و مىفرمايد : « تقواى الهى پيشه كنيد و بدانيد او را ملاقات خواهيد كرد ، و به مؤمنان بشارت دهيد » بشارت رحمت الهى و سعادت و نجات در سايه تقوا ( * ( وَاتَّقُوا اللَّه وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوه وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) .
از آنجا كه مساله آميزش جنسى ، مساله اى است مهم ، و با پرجاذبه ترين غرايز انسان سر و كار دارد ، خداوند در اين جملههاى آخر ، مؤمنان را به دقت در اين امر ، و پرهيز از هر گونه گناه و انحراف ، دعوت فرموده و به آنها هشدار مىدهد كه بدانيد همگى به ملاقات پروردگار خواهيد شتافت و تنها راه نجات ايمان و تقواى در سايه ايمان است .
نكته : دستور عادلانه اسلام در مورد عادت ماهيانه زنان
اقوام پيشين در مورد زنان در عادت ماهيانه عقائد مختلفى داشتند : يهود فوق العاده سخت گيرى مىكردند و در اين ايام به كلى از زنان در همه چيز جدا مىشدند ، در خوردن و آشاميدن و مجلس و بستر ، و در تورات كنونى احكام شديدى در اين باره ديده مىشود . ( 1 )
و به عكس آنها مسيحيان هيچ گونه محدوديت و ممنوعيتى براى خود ، در برخورد با زنان ، در اين ايام قائل نبودند ، و اما بت پرستان عرب ، دستور و سنت
هامش
( 1 ) در باب 15 از سفر لاويان تورات چنين مىخوانيم : « اگر زنى صاحبه جريان باشد و جريان از بدنش خون حيض باشد تا هفت روز جدا خواهد بود و هر كس كه او را مس كند تا به شام ناپاك باشد - و هر چيزى كه وقت جدا ماندنش بر آن بخوابد ناپاك و هر چه كه بر آن نشسته باشد ناپاك باشد - و هر كسى كه بسترش را لمس نمايد لباس خود را بشويد و خويشتن را با آب شستشو دهد و تا به شام ناپاك باشد . . . » و احكام ديگرى از اين قبيل .