خواهد كرد و دشمنان را نابود خواهد ساخت .
قرآن در برابر اين تفكر نادرست به سنت هميشگى خداوند اشاره كرده مىفرمايد : « آيا گمان كرديد داخل بهشت مىشويد بى آنكه حوادثى همچون حوادث سخت گذشتگان به شما برسد » ( * ( أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ) * ) .
« همانها كه شدائد و زيانهاى فراوان به آنها رسيد و آن چنان ناراحت و متزلزل شدند كه پيامبر الهى و افرادى كه ايمان آورده بودند گفتند پس يارى خدا كى خواهد آمد » ( * ( مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَه مَتى نَصْرُ اللَّه ) * ) .
و چون آنها نهايت استقامت خود را در برابر اين حوادث به خرج دادند و دست به دامن الطاف الهى زدند به آنها گفته شد : « آگاه باشيد يارى خدا نزديك است » ( * ( أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّه قَرِيبٌ ) * ) .
« باساء » از ماده « باس » به گفته « معجم مقاييس اللغة » در اصل به معنى شدت و مانند آن است و به هر گونه رنج و عذاب و ناراحتى گفته مىشود ، و به افراد شجاع كه در ميدان جنگ شديدا مقاومت مىكنند ، « بئيس » يا « ذو الباس » گفته مىشود .
و « ضراء » به گفته « راغب » در « مفردات » نقطه مقابل سراء يعنى آنچه مايه مسرت و موجب منفعت است ، مىباشد ، بنا بر اين هر گونه زيانى كه دامنگير انسان بشود در امور جانى و مالى و عرضى و امثال آن را شامل مىگردد .
جمله « * ( مَتى نَصْرُ اللَّه ) * » ( يارى خدا كى مىآيد ؟ ) كه از سوى پيامبران و مؤمنان در مواقع نهايت شدت گفته مىشد ، به معنى شك و ترديد در اين موضوع ، يا اعتراض و ايراد نيست ، بلكه به عنوان تقاضا و انتظار ، مطرح مىشده است ، و لذا به دنبال آن ، از سوى خداوند به آنها بشارت داده مىشد كه يارى خدا نزديك است .
اين احتمال كه جمله « * ( مَتى نَصْرُ اللَّه ) * » از سوى گروهى از مؤمنان باشد ، و جمله ( * ( أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّه قَرِيبٌ ) * ) از سوى پيامبر خدا ص كه بعضى از مفسران ذكر
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 101
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠١