خود ، ثبات و استمرار دارند ، فراز و نشيب زندگى در روح و فكر آنها اثر نمىگذارد و خللى در برنامههاى سازنده آنها ايجاد نمىكند .
آنها در آغاز روح حقطلبى دارند و همان سبب مىشود كه به دنبال دعوت قرآن بروند و سپس دعوت قرآن ، اين ويژگيهاى پنجگانه را در آنان ايجاد مىكند .
2 - حقيقت تقوا چيست ؟
« تقوا » در اصل از ماده « وقايه » به معنى نگهدارى يا خويشتن دارى است ( 1 ) و به تعبير ديگر يك نيروى كنترل درونى است كه انسان را در برابر طغيان شهوات حفظ مىكند ، و در واقع نقش ترمز نيرومندى را دارد كه ماشين وجود انسان را در پرتگاهها حفظ و از تندرويهاى خطرناك ، باز مىدارد .
به همين دليل امير مؤمنان على ع « تقوا » را به عنوان يك دژ نيرومند در برابر خطرات گناه شمرده است ، آنجا كه مىفرمايد :
اعلموا عباد اللَّه ان التقوى دار حصن عزيز : « بدانيد اى بندگان خدا تقوا دژى است مستحكم و غير قابل نفوذ » ( 2 ) .
در احاديث اسلامى و همچنين كلمات دانشمندان ، تشبيهات فراوانى براى تجسم حالت تقوا بيان شده است ، امير مؤمنان على ع مىفرمايد :
الا و ان التقوى مطايا ذلل ، حمل عليها اهلها و اعطوا ازمتها ، فاوردتهم الجنة :
هامش
( 1 ) « راغب » در كتاب « مفردات » مىگويد : « وقايه » به معنى نگهدارى اشياء است در برابر امورى كه به آنها زيان و آزار مىرساند ، و تقوا قرار دادن روح است در يك پوشش حفاظتى در برابر خطرها ، و لذا گاهى تقوا را به خوف تفسير كردهاند ، در حالى كه خوف ، سبب تقوا مىشود و در عرف شرع ، تقوا به معنى خويشتن دارى در برابر گناهان است و « كمال تقوا » آنست كه از مشتبهات نيز اجتناب شود .
( 2 ) نهج البلاغه خطبه 157 .