و والاتر كه اين جهان ، مزرعه اى براى آن ، و آموزشگاهى براى آمادگى هر چه بيشتر در برابر آن ، محسوب مىشود ، حيات و زندگى اين جهان هدف نهايى نيست بلكه جنبه مقدماتى دارد ، و دوران سازندگى براى جهان ديگر است .
زندگى در اين جهان همچون زندگى دوران جنينى است كه هرگز هدف آفرينش انسان آن نبوده ، بلكه يك دوران تكاملى است براى زندگى ديگرى ، ولى تا اين چنين سالم و دور از هر گونه عيب متولد نشود در زندگى بعد از آن خوشبخت و سعادتمند نخواهد بود .
ايمان به رستاخيز اثر عميقى در تربيت انسانها دارد ، به آنها شهامت و شجاعت مىبخشد ، زيرا بر اساس آن ، اوج افتخار در زندگى اين جهان ، « شهادت » در راه يك هدف مقدس الهى است كه آن محبوبترين اشياء براى فرد با ايمان و آغازى است براى يك زندگى ابدى و جاودانى .
ايمان به قيامت انسان را در برابر گناه كنترل مىكند ، و به تعبير ديگر گناهان ما با ايمان به خدا و آخرت نسبت معكوس دارند ، به هر نسبت كه ايمان قويتر باشد گناه كمتر است ، در سوره ص آيه 26 مىخوانيم خداوند به داود مىفرمايد :
وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّه إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّه لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ : « از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از مسير الهى گمراه مىسازد ، كسانى كه از طريق الهى گمراه شوند عذاب دردناكى دارند ، چرا كه روز قيامت را فراموش كردند » آرى اين فراموشى روز جزا ، سرچشمه انواع طغيانها و ستمها و گناهان است و آنها هم سرچشمه عذاب شديد .
آخرين آيه مورد بحث ، اشاره اى است به نتيجه و پايان كار مؤمنانى كه صفات پنجگانه فوق را در خود جمع كردهاند ، مىگويد : « اينها بر مسير هدايت پروردگارشان هستند » ( * ( أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 77
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٧