در پايان آيه ، اشاره به تمام احكام گذشته كرده چنين مىگويد : « اينها مرزهاى الهى است به آن نزديك نشويد » ( * ( تِلْكَ حُدُودُ اللَّه فَلا تَقْرَبُوها ) * ) .
زيرا نزديك شدن به مرز وسوسه انگيز است ، و گاه سبب مىشود كه انسان از مرز بگذرد و در گناه بيفتد .
آرى اين چنين خداوند آيات خود را براى مردم روشن مىسازد ، شايد پرهيزگارى پيشه كنند « ( * ( كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّه آياتِه لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ) * ) .
نكتهها :
1 - مرزهاى الهى
همانگونه كه در آيات فوق بعد از ذكر قسمتهايى از احكام روزه و اعتكاف خوانديم از اين احكام تعبير « مرزهاى الهى » شده است ، مرز ميان حلال و حرام مرز ميان ممنوع و مجاز ، و جالب اينكه نمىگويد از مرزها نگذريد ، مىگويد :
به آن نزديك نشويد ! چرا كه نزديك شدن به مرز وسوسه انگيز است و گاه سبب مىشود كه بر اثر طغيان شهوات و يا گرفتار شدن به اشتباه انسان از آن بگذرد .
به همين دليل در بعضى از قوانين اسلامى گام نهادن در مناطقى كه موجب لغزش انسان به گناه است نهى شده است مانند شركت در مجلس گناه ، هر چند خود آلوده آن گناه نباشد ، و يا خلوت كردن با اجنبيه ( بودن با يك زن بيگانه در يك محل خلوت و كاملا تنها كه ديگران به آن راه ندارند ) .
همين معنى در احاديث ديگر تحت عنوان « حمايت از حمى » ( نگهداشتن حريم منطقه ممنوعه ) بيان شده است :
پيامبر اسلام ص مىفرمايد :
ان حمى اللَّه محارمه ، فمن يرتع حول الحمى يوشك ان يقع فيه
: « محرمات الهى قرقگاههاى او است هر كس گوسفند