انجام آن را ( بطور كامل ) ندارند ، مواسات و برابرى با برادر دينى در مال ، و اداى حق مردم با قضاوت عادلانه نسبت به خود و ديگران ، و خدا را در هر حال ياد كردن ، منظور سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر نيست ، بلكه منظور اين است هنگامى كه كار حرامى در مقابل او قرار مىگيرد از خدا بترسد و آن را ترك گويد » ( 1 ) .
ولى به هر حال چه جالب است كه خداوند با آن عظمت ، ذكر بندگان را در كنار ذكر خود قرار مىدهد ، بندگان در آن عالم محدود و كوچكشان و خداوند بزرگ در آن عالم نامحدود و بى انتها با آن همه رحمتها و بركات !
هامش
( 1 ) كتاب خصال طبق نقل تفسير نور الثقلين جلد 1 صفحه 140 .