مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ‹ 4 ›
ترجمه :
4 - خدايى كه مالك روز جزاست .
تفسير : ايمان به رستاخيز دومين پايگاه
در اينجا به دومين اصل مهم اسلام يعنى قيامت و رستاخيز توجه مىكند و مىگويد : « خداوندى كه مالك روز جزا است » ( * ( مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ) * ) .
و به اين ترتيب محور مبدء و معاد كه پايه هر گونه اصلاح اخلاقى و اجتماعى است در وجود انسان تكميل مىگردد .
جالب اينكه در اينجا تعبير به « مالكيت خداوند » شده است ، كه نهايت سيطره و نفوذ او را بر همه چيز و همه كس در آن روز مشخص مىكند ، روزى كه همه انسانها در آن دادگاه بزرگ براى حساب حاضر مىشوند ، و در برابر مالك حقيقى خود قرار مىگيرند ، تمام گفتهها و كارها و حتى انديشههاى خود را حاضر مىبينند ، هيچ چيز حتى به اندازه سر سوزنى نابود نشده و به دست فراموشى نيفتاده است ، و اكنون اين انسان است كه بايد بار همه مسئوليتهاى اعمال خود را بر دوش كشد ! .
حتى در آنجا كه خود فاعل نبوده ، بلكه بنيانگذار سنت و برنامه اى بوده است ، باز بايد سهم خويش را از مسئوليت بپذيرد .
بدون شك مالكيت خداوند در آن روز يك مالكيت اعتبارى ، نظير مالكيت ما نسبت به آنچه در اين جهان ملك ما است ، نمىباشد ، چرا كه اين يك مالكيت قراردادى است با تشريفات و اسنادى مىآيد و با تشريفات و اسناد ديگرى از ميان