[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيات 122 تا 123 ]
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ‹ 122 › وَاتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَلا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَلا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ ‹ 123 ›
ترجمه :
122 - اى بنى اسرائيل ! نعمتى را كه به شما ارزانى داشتم به ياد بياوريد ، و نيز به خاطر بياوريد كه من شما را بر جهانيان برترى بخشيدم « .
123 - از روزى بترسيد كه هيچكس به جاى ديگرى جزا نمىبيند و هيچگونه عوضى از او قبول نمىگردد و شفاعت ، او را سود نمىدهد و ( از هيچ ناحيه ) يارى نمىشوند .
تفسير :
بار ديگر خداوند روى سخن را به بنى اسرائيل كرده و نعمتهاى خويش را بر آنها مىشمرد مخصوصا برترى و فضيلتى را كه خداوند براى آنها نسبت به مردم زمانشان قائل شده يادآورى مىكند .
مىفرمايد : « اى بنى اسرائيل به خاطر بياوريد نعمتهايى را كه به شما ارزانى داشتم و نيز به خاطر بياوريد كه من شما را بر جهانيان ( بر تمام مردمى كه در آن زمان زندگى مىكردند ) برترى بخشيدم » ( * ( يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ) * ) .
ولى از آنجا كه هيچ نعمتى بدون مسئوليت نخواهد بود ، بلكه خداوند در