مىشود تنها قانونى كه مىتواند مايه نجات انسانها گردد قانون و هدايت الهى است ، چرا كه علم بشر هر قدر تكامل يابد باز آميخته به جهل و شك و نارسايى در جهات مختلف است ، و هدايتى كه در پرتو چنين علم ناقصى پيدا شود ، هدايت مطلق نخواهد بود ، تنها كسى مىتواند برنامه « هدايت مطلق » را رهبرى كند كه داراى « علم مطلق » و خالى از جهل و نارسايى باشد و او تنها خدا است .
4 - حق تلاوت چيست ؟
- اين تعبير تعبير پر معنايى است و خط روشنى براى ما در برابر قرآن مجيد و كتب آسمانى مشخص مىسازد ، چرا كه مردم در برابر اين آيات الهى چند گروهند :
گروهى تمام اصرارشان بر اداى الفاظ و حروف از مخارج آن است آنها دائما در فكر وقف و وصل و حروف يرملون و شد و مدند و كمترين اهميتى به محتوى و معنى ، تا چه رسد به عمل كردن به آن ، نمىدهند ، به گفته قرآن اينها همانند حيوانى هستند كه كتابهايى بر او حمل شده باشد ( كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً - سوره جمعه آيه 5 ) .
گروهى ديگر از الفاظ فراتر رفته و در معانى دقت مىكنند و در ريزه كاريها و نكات قرآن مىانديشند و از علوم آن آگاهند اما از عمل خبرى نيست ! .
ولى گروه سومى هستند كه مؤمنان راستينند ، قرآن را به عنوان يك كتاب عمل ، و يك برنامه كامل زندگى پذيرفتهاند ، خواندن الفاظ و انديشه در معانى و درك مفاهيم اين كتاب بزرگ را مقدمه اى براى عمل مىدانند ، و لذا هر زمان قرآن مىخوانند روح تازه اى در كالبد آنها پيدا مىشود ، تصميم و اراده تازه ، آمادگى و اعمال تازه ، و اين است حق تلاوت .
در حديثى از امام صادق ع در تفسير اين آيه مىخوانيم كه فرمود :
يرتلون آياته ، و يتفقهون به ، و يعملون باحكامه ، و يرجون وعده ، و يخافون