[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيات 118 تا 119 ]
وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّه أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ‹ 118 › إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَنَذِيراً وَلا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ ‹ 119 ›
ترجمه :
118 - افراد ناآگاه گفتند : چرا خدا با ما سخن نمىگويد ؟ و آيه و نشانه اى بر خود ما نازل نمىكند ؟ پيشينيان آنها نيز همين گونه سخن مىگفتند دلها و افكارشان مشابه است ، ولى ما ( به اندازه كافى ) آيات و نشانهها را براى اهل يقين ( و حقيقت جويان ) روشن ساختهايم .
119 - ما تو را به حق براى بشارت و تهديد ( مردم جهان ) فرستاديم و تو مسئول گمراهى دوزخيان ( پس از ابلاغ رسالت ) نيستى .
تفسير : بهانه ديگر : چرا خدا با ما سخن نمىگويد ؟ !
به تناسب بهانه جوئيهاى يهود در نخستين آيات فوق ، سخن از گروه ديگرى از بهانه جويان است كه ظاهرا همان مشركان عرب بودند ، مىگويد :
« افراد بى اطلاع گفتند : چرا خدا با ما سخن نمىگويد ؟ و چرا آيه و نشانه اى بر خود ما نازل نمىشود » ؟ ( * ( وَقالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّه أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ ) * ) .