[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيه 114 ]
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّه أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُه وَسَعى فِي خَرابِها أُولئِكَ ما كانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوها إِلَّا خائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ ‹ 114 ›
ترجمه :
114 - چه كسى ستمكارتر از كسانى است كه از بردن نام خدا در مساجد او جلوگيرى مىكنند و سعى در ويرانى آنها دارند ، شايسته نيست آنان جز با ترس و وحشت وارد اين كانونهاى عبادت شوند ، بهره آنها در دنيا رسوايى و در سراى ديگر عذاب عظيم است .
شان نزول :
در كتاب « اسباب النزول » از « ابن عباس » چنين آمده كه اين آيه در مورد « فطلوس » رومى و ياران مسيحى او نازل شده است ، آنها با بنى اسرائيل جنگيدند و تورات را آتش زدند و فرزندان آنها را به اسارت گرفتند ، بيت المقدس را ويران ساختند و مردارها در آن ريختند .
مرحوم « طبرسى » در « مجمع البيان » از « ابن عباس » نقل مىكند كه اين كوشش در تخريب و نابودى بيت المقدس هم چنان ادامه داشت تا زمانى كه به دست مسلمانان فتح شد .
در روايتى از امام صادق ع نيز مىخوانيم كه اين آيه در مورد قريش نازل گرديد ، در آن هنگام كه پيامبر ص را از ورود به شهر مكه و مسجد الحرام جلوگيرى مىكردند .