[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيات 34 تا 36 ]
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى وَاسْتَكْبَرَ وَكانَ مِنَ الْكافِرِينَ ‹ 34 › وَقُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَلا تَقْرَبا هذِه الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ ‹ 35 › فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا كانا فِيه وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ ‹ 36 ›
ترجمه :
34 - و هنگامى كه به فرشتگان گفتيم براى آدم سجده و خضوع كنيد ، همگى سجده كردند جز شيطان كه سر باز زد و تكبر ورزيد ( و به خاطر نافرمانى و تكبر ) از كافران شد ! 35 - و گفتيم اى آدم تو با همسرت در بهشت سكونت كن ، و از ( نعمتهاى ) آن گوارا هر چه مىخواهيد بخوريد ( اما ) نزديك اين درخت نشويد كه از ستمگران خواهيد شد ! 36 - پس شيطان موجب لغزش آنها شد ، و آنان را از آنچه در آن بودند ( بهشت ) خارج ساخت ، و ( در اين هنگام ) به آنها گفتيم همگى ( به زمين ) فرود آئيد در حالى