تفسير عمومى خطبهء صد و هفتاد و دوم
2 - الحمد للَّه الَّذي لا تواري عنه سماء سماء ، و لا أرض أرضا ( حمد و ستايش خداوندى راست كه هيچ آسمانى ، آسمان ديگر را از او نمىپوشاند و نه هيچ زمينى ، زمين ديگرى را ) .
بينايى آن ذات اقدس به همهء موجودات همانند بينايى او به يك شيء محدود در ديدگاه او است .
همان گونه كه :
تعالى اللَّه قديمى كاو به يك دم
كند آغاز و انجام دو عالم
لا مكانى كه در او نور خداست
ماضى و مستقبل و حالش كجاست
اين كه خداوند سبحان فوق همهء كائنات است ، منظور آن نيست كه آن ذات اقدس در مكانى فوق همهء اشياء قرار گرفته است ، به طورى كه هر يك از آن اشياء كه نسبت به قرارگاه خداوندى جلوتر باشد ، براى خدا قابل مشاهده و مانع از ديدن آن چيز است كه پشت آن شيء اولى قرار گرفته است . اين قاعدهء كلى است كه هر حقيقتى كه تجردش