تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 146

مساهمون:

ص١٤٦
عنايات خداوندى در روز قيامت بريده‌اند . 41 سپس بپرهيزيد از اضطراب اخلاق و دگرگون ساختن آن . 42 زبان را يكى كنيد و هر انسانى زبان خود را حفظ كند ، زيرا اين زبان براى صاحبش سركش و متمرد است . 43 سوگند به خدا ، من بنده اى را نمىبينم كه تقوى ورزيدن سودى به حال او داشته باشد مگر اين كه زبان خود را حفظ كند . 44 قطعى است كه زبان شخص با ايمان در پشت قلب او 45 و قلب منافق پشت زبان اوست . 46 زيرا هنگامى كه مؤمن بخواهد سخنى بگويد ، نخست در بارهء آن در نفس ( و شخصيت ) خود مىانديشد . اگر خير و صلاح باشد آن را آشكار مىكند و اگر شرّ و فسادى در آن باشد آن سخن را مىپوشاند . 47 قطعى است كه شخص منافق هر چه به زبانش آيد بدون اين كه بداند به نفع او يا ضرر اوست ، آن را ابراز مىكند . 48 رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : « ايمان هيچ بنده اى تكميل نمىشود مگر اين كه قلب او در مسير حق استقامت داشته باشد و قلب او از استقامت محروم است تا زبانش در مسير حق استوار گردد . 50 هر كس از شما بتواند به ديدار خداوند متعال نايل گردد با دستى پاك از خونهاى مسلمانان و اموال آنان و با زبانى سالم از اهانت به نواميس آنان ، به سوى چنين ديدار حركت نمايد . 51 تحريم بدعتها 52 و بدانيد اى بندگان خدا ، شخص با ايمان چيزى را در سال حاضر حلال مىشمارد كه در سال اوّل هم آن را حلال شمرده بود و حرام مىداند در امسال ، چيزى را كه در سال اول هم آن را حرام مىدانست 53 و آنچه را مردم بدون سابقه شرعى ايجاد كرده‌اند ، آنچه را كه براى شما تحريم شده بود ، حلال نمىكند ، زيرا حلال همانست كه خداوند آن را حلال نموده و حرام همانست كه خدا آن را تحريم فرموده است . 54 شما امور [ حيات فردى و اجتماعى ] را تجربه نموده و تحقيق و كاوش دقيق براى تفكيك حق و