بدانيد اى بندگان خدا ، انسان با ايمان به صبح و شام وارد نشود مگر اين كه نفس او در نزد او مورد بدگمانى باشد ، 9 و همواره از نفس خويشتن عيبجويى نمايد و بر خرده گيرى از نفسش بيفزايد . 10 مانند كسانى باشيد كه پيش از شما سبقت گرفتند و گذشتند 11 و از دنيا مانند كوچ كننده كنده شدند 12 و مانند كسانى كه دنيا را منزل به منزل در نورديدند و از ديدگاه شما حركت كردند و مقصد نهايى را پيش گرفتند .
13 فضيلت قرآن
و بدانيد كه اين قرآن آن نصيحت دهنده خيرخواه است كه فريب نمىدهد 14 و آن راهنما است كه گمراه نمىكند و آن گويندهء حديث است كه دروغ نمىگويد . 15 و هيچ كس با اين قرآن همنشين نشد مگر اين كه زيادت يا نقصانى نصيب او ساخت : افزايشى در هدايت يا كاهشى در نابينايى . 16 و بدانيد براى هيچ كس پس از فراگيرى قرآن و عمل به آن ، نيازى نباشد و براى هيچ احدى بدون قرآن ، بىنيازى امكان ندارد . 17 براى دردهاى خود شفا از قرآن بطلبيد و در مشقتها از آن يارى بخواهيد 18 زيرا درمان بزرگترين دردها كه كفر و نفاق و انحراف و گمراهى است در آنست . 19 پس از خدا مسئلت نماييد و با محبت به آن به او توجه نماييد و چيزى با وجود او از مخلوقات او مخواهيد . 20 قطعى است كه بندگان خدا به وسيلهء چيزى مانند قرآن به خدا روى نياوردهاند 21 و بدانيد قرآنست شفاعت كنندهء پذيرفته شده و گويندهء تصديق شده 22 و هر كس كه روز قيامت قرآن براى او شفاعت كند ، شفاعت قرآن در مورد او پذيرفته شود 23 و كسى كه در روز رستاخيز قرآن بدى او را گويد ، گواهى قرآن بر عليه او مورد تصديق قرار گيرد . 24 در روز معاد ندا دهنده بانگ برآورد : « هر كس در گرو كشتهء خويش و محصول آن است ، جز آنان كه از محتواى قرآن عمل خود را اندوختند » پس شما [ حيات خويشتن را ] با قرآن و پيروى از آن كشتكارى كنيد 25 و براى شناخت پروردگار
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 144
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٤٤