چنان كه در كتاب ارواء الظماء نوشته شده است : يك ستارهء « قدر 16 » ، بعُدش از ما كمتر از 23 هزار برابر بعُد « شَعرى » نيست ، پس نور آن در پنج هزار سال به ما مىرسد ! و بنابراين ، ديگر حساب بعُد نجم « قدر 28 » با خداست !
پس با اين ابعاد - كه اشاره شد - اكتساب نور ثوابت از خورشيد ما غير معقول و جزو محالات است ، زيرا چنانچه گفتيم نور خورشيد ما بعد از مدار نپتون - بدين نزديكى نسبى - متلاشى و معدوم مىشود ! و ناچار بايد گفت : ستارگان ثابت خود نورانى و مستقل هستند و هيچ ارتباط و علاقه به عالم خورشيد ما ندارند . و وقتى كه ثابت شد ثوابت خود نورانى هستند و « نور و نار » از خود آنها به اطراف مىتابد ، به طور لزوم ثابت مىشود : آنها خورشيدهاى مستقل هستند و هزاران بار از خورشيد ما بزرگتر !
نمايش تصوير
شكل شمارهء 24 - مقياس بعد شمس از زمين
اسلام و هيئت (فارسى) — صفحة 419
مساهمون: خسرو شاهى
ص٤١٩