واضح است ، ولى يك نكتهء آن قابل بحث است و آن اين است كه ببينيم آبى كه به روى خورشيد پاشيده مىشود ، چيست و كجا و چگونه است ؟
در اين مقام ، سه وجه احتمال مىرود :
1 . آن كه اكتشاف اسرار بزرگ از كلمات شرعى ، ما را مهيا و آماده مىكند براى حل مشكلات آسمانى و ظهور مهمات حقايق در قرون آينده .
2 . ممكن است ظاهر خبر ناظر بر اين باشد كه خدا همه روزه در نتيجهء تبخير درياها و ساير آبها رطوبتها و ذرات آبى كه در كرهء هوا ايجاد كرده ، بدان واسطه حرارت خورشيد را تخفيف مىدهد و گرنه زمين خواهد سوخت - چنان كه در مقالهء چهارم ذكر شد - .
3 . احتمال دارد مقصود بارانهاى خورشيدى باشد كه فلكين در قرن اخير ادعا كردهاند و « نجم الملك تهرانى » اين مسئله را در تقويم سال 1316 از آنها نقل كرده و مىگويد : « يكى از حوادث كرهء خورشيد ، بارانهاى آن است و اهل رصد در ناحيهاى از جهت غربى شمسى كه سى درجه وسعت دارد ، جسمى ديدهاند به شكل ابر كه شعبه و بعضى از قوسهاى فوقانى آن در هم مخلوط است .
و نيز در ناحيه كرومسفر چيزى ديدهاند به شكل تيرها و شعلهها كه لكه ابرهاى روشنى روى آن است . و بر طرف شمالى آن خطوطى به شكل نخهاى باريك مشاهده مىشود ! مانند خطوط و رشتههايى كه از نزول قطرات باران مشهود مىگردد .
و در مركز قرص خورشيد ابرى انبوه و در عين حال روشن و ظريف ديده مىشود كه رشتههاى روشن و بسيارى مثل حال نزول باران از سمت راست آن به جانب پايين - ناحيهء قرص - امتداد دارد ، مثل بارانى كه به واسطهء وزيدن باد رشتههاى آن مورّب و منحنى مىگردد . و حتى حساب سرعت نزول قطرات باران خورشيدى را هم كرده و گفتهاند : در هر ثانيه يكصد و پنجاه فرسنگ مسافت طى مىكند !
اسلام و هيئت (فارسى) — صفحة 296
مساهمون: خسرو شاهى
ص٢٩٦