ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 40

و اگر عدم دفاع قدرتمند از جان يك ناتوان سبب از بين رفتن او باشد ، در اين صورت آن قدرتمند اعانت به مرگ ناتوان نموده و مشمول اين روايت مىشود كه : من أعان على قتل امرىء مسلم جاء يوم القيامة مكتوبا بين عينيه آيس من رحمة اللَّه ( 1 ) ( هر كسى به كشتن يك مرد مسلمان كمك كند وارد روز قيامت مىشود در حالى كه به پيشانى او نوشته شده است : اين شخص از رحمت خداوندى محروم است ) . امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد : دفاع انسان قدرتمند از جان انسان ناتوان چه در حال جنگ و چه در غير اين حال ، مانند دفاع وى از جان خود بايد باشد . يعنى همان گونه كه جان آدمى در موقع احساس خطر همهء قواى مغزى و عضلانى خود را به كمك مىطلبد ، و همهء آن قوا بدون معطلى و بدون تلف كردن كمترين وقت و بدون اندك مضايقه براى نجات دادن جان از خطر ، حركت مىكنند و به فعاليت مىافتند ، همانطور بايد اشخاصى كه داراى قدرت هستند در موقع استمداد يك ناتوان از آنان براى نجات دادن جان خود ، بلكه حتى بدون ابراز استمداد به همان حركت و فعاليت جدى بپردازند كه قواى مغزى و عضلانى خود آنان براى نجات دادن جانشان ، با توجه به اين اصل ، بار ديگر عظمت و جدى بودن يگانگى روحانى ميان مردم با ايمان اثبات مىشود كه از كتاب كافى نقل شده است : المؤمن أخو المؤمن كجسد واحد إذا اشتكى شيئا منه وجد ألم ذلك فى سائر جسد و إنّ روحهما من روح واحد و إنّ روح المؤمن لأشدّ إتّصالا بروح اللَّه من إتّصال شعاع الشمس بها ( 2 ) . ( مؤمن برادر مؤمن مانند اعضاى يك پيكرند ، اگر عضوى از پيكر دردى داشته باشد ديگر اعضاء آن ، همان درد را احساس مىكند و ارواح مردم با ايمان از يك روح است و اتصال روح مؤمن به روح خداوند شديدتر است از اتصال خورشيد به خورشيد . ) امير المؤمنين عليه السلام در