ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 250

باضافهء حكم بديهى عقل مزبور ، آياتى از قرآن مجيد مبتنى بودن راههاى دين را به اعتدال با اشكال مختلف بيان مىنمايد از آن جمله : * ( وَعَلَى الله قَصْدُ السَّبِيلِ ) * ( 1 ) ( و بر [ عدل يا لطف و احسان ] خداوند است كه راه معتدل را براى بندگانش هموار فرمايد ) مانند آن آيهء شريفه كه مىفرمايد : * ( إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى ) * ( 2 ) ( قطعى است كه هدايت بندگان بر عهدهء [ عدل يا لطف و احسان ] ما است ) اعْمَلُوا لِيَوْمٍ تُذْخَرُ لَه الذَّخائِرُ ، « وَتُبْلَى فيه السَّرائِرُ » ( 3 ) ( اى مردم ، براى روزى عمل كنيد كه ذخيره‌ها براى آن روز اندوخته مىشود و « درونها در آن روز آشكار مىگردد » ) . روزى بنام معاد در انتظار شما است كه هيچ روزى براى ذخيرهء اعمال صالحه شايسته تر از آن نيست * ( وَما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ . ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ) * ( 4 ) ( نمىدانى روز قيامت چيست و نمىدانى . . . )