تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
موج از حقيقت گهر بحر غافل است حادث چگونه درك نمايد قديم را
منسوب به صائب تبريزى 15 ، 22 - لم تخلق الخلق لوحشة ، و لا استعملتهم لمنفعة ، و لا يسبقك من طلبت ، و لا يفلتك من أخذت ، و لا ينقص سلطانك من عصاك ، و لا يزيد فى ملكك من أطاعك ، و لا يردّ أمرك من سخط قضائك ، و لا يستغنى عنك من تولَّى عن أمرك ( مخلوقات را براى دفع وحشت نيافريدى ، و آنها را براى سود بردن به كار نينداختى ، هر كس را كه طلب كنى ، براى گريز از تو ، توانائى سبقت ندارد ، و هر كس را كه گرفتى قدرت فرار از ترا دارا نيست ، كسى كه ترا معصيت كند از سلطهء تو نكاهد . و كسى كه اطاعتت كند بر ملك تو نيفزايد ، كسى كه از قضاى تو به غضب در آيد ، نتواند امر ترا برگرداند ، و كسى كه از امر تو روى گردان شود ، بىنياز از تو نخواهد گشت . )

او است غنىّ مطلق جلّ جلاله

امير المؤمنين عليه السّلام در جملات فوق با بليغترين بيان ، بىنيازى مطلق خداوندى و ناتوانى بندگان را گوشزد مىفرمايد :

1 - مخلوقات را براى دفع وحشت از خود نيافريده است

- در خطبهء اوّل فرموده است : متوحّد إذ لا سكن يستأنس به و لا يستوحش لفقده ( يگانه خداوندى كه نياز به وسيلهء آرامشى ندارد كه با او انس بگيرد و از فقدانش بوحشت بيفتد . )