در اين مورد ، حالتى است ناشى از احساس عظمت و سلطهء مطلقه و بىنيازى مطلق خداوندى كه همه چيز را مىداند و همه چيز را از كوچك و بزرگ ، از جزء تا كلّ مجموع هستى بر مبناى حكمت بالغه آفريده است . و هيچ چيز و هيچ كس توانائى گريز از سلطه و حاكميّت او را ندارد . آيات قرآنى در مواردى با كلمات گوناگون اين حالت را گوشزد فرموده است ، از آن جمله - * ( إِنَّما يَخْشَى الله مِنْ عِبادِه الْعُلَماءُ ) * . ( 1 ) ( جز اين نيست كه از بندگان خدا ، علماء هستند كه خشيت از خدا دارند . ) خشيت در لغت به معناى خوف آمده است و در بعضى از موارد به خوف آميخته به رجاء نيز استعمال شده است . * ( هُدىً وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ) * . ( 2 ) ( در نسخهء الواح موسى ( ع ) هدايت و رحمتى بود براى كسانى كه از پروردگارشان خوف دارند . ) * ( إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ الله وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ ) * . ( 3 ) جز اين نيست كه مؤمنان كسانى هستند كه هنگامى كه خدا ذكر شود ، دلهاى آنان مىترسد . ) * ( سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى ) * . ( 4 ) ( به زودى كسى كه از خدا مىترسد متذكَّر خواهد گشت . )