18 . اوصاف دو رويان
امام در خطبهاى منافقين و دورويان را معرفى مىكند :
« به چند رنگ درآيند و سخنان يكنواخت نگويند و به هر وسيلهاى اعتماد شما را جلب كنند ، ولى در هر لحظهاى در كمين شما بنشينند . آهسته راه روند ، ولى فساد و تباهى بهبار آورند . بلا و بدبختى را وعده دهند و از خير و اميد مأيوس گردانند . آنان در هر راهى يكى را بر زمين افكندهاند ، ولى در قلبى راهى براى نجات خود باز نمودهاند و بر هر اندوهى اشكى از چشم روان مىسازند .
ثنا و ستايش را به همديگر وام داده و در انتظار پاداشند و اگر كسى را نكوهش كنند ، راز او را فاش سازند و در قضاوت و حكم ، راه اسراف و زيادهروى پيش گيرند . در برابر هر حقى ، باطلى را آماده كردهاند و در مقابل هر فرد بهپا ايستادهاى ، فرد كج و ناجوانمردى را علم نموده و براى هر موجود زندهاى ، قاتلى آماده ساختهاند ! براى هر درى كليدى دارند و براى هر شبى ، چراغى . آز و حرص خود را با نااميدى مردم بر طرف مىكنند تا بازار خود را گرم نموده و كالاى خود را بفروشند . سخن گفته و مردم را به ترديد مىافكنند و چيزى را توصيف مىنمايند ، تا مردم را در وهم و شبهه قرار دهند . راه را سست نموده و در گذرگاه تنگ ، مانع ايجاد نمودهاند . در واقع همانها ، ياران و هواداران شيطان و اهريمن هستند . »
19 . خدايا ما را از ظلم بازدار
هنگامى كه عازم پيكار با تبهكاران در صفين گرديد ، فرمود :
« خدايا ! اى پرورندهء اين زمين كه آن را آرامگاه مردم قرار داده و جانوران و چهارپايان را در آن بهراه انداختى . اى پرورشدهندهء آنچه كه بهشمار نيايد ، از موجوداتى كه ديده مىشوند و ديده نمىشوند . و اى پروردگارِ كوههاى بلند و استوار